Zielona Warszawa

Warszawa jest miastem zielonym. Niemal ¼ obszaru stolicy stanowią tereny zieleni: parki, skwery i ogrody, co stawia Warszawę wśród uprzywilejowanych metropolii europejskich. Uzupełnieniem historycznych parków, stanowiących oprawę królewskich i magnackich rezydencji, takich jak Ogród Saski, Łazienki czy Wilanów, są inne założenia, których przykładem może być nowoczesny ogród na dachu Biblioteki Uniwersyteckiej lub Pole Mokotowskie stanowiące enklawę zieleni na styku kilku dzielnic i jedno z ulubionych miejsc mieszkańców Warszawy i turystów.
W Warszawie jest kilkanaście rezerwatów przyrody oraz dwa ogrody botaniczne. Jest to także jedno z niewielu miast na świecie, które może poszczycić się lasami rosnącymi w granicach miasta! Kampinoski Park Narodowy jest uznany przez UNESCO za Światowy Rezerwat Biosfery.
Warszawa, będąc wielkomiejską aglomeracją, jest jednocześnie azylem dla wielu gatunków zwierząt. Ich najliczniejszą grupę stanowią dzikie ptaki. I choć znajdują schronienie głównie nad zielonym brzegiem Wisły, ich wyjątkowym symbolem może być para sokołów wędrownych, obserwująca miasto z gniazda na szczycie Pałacu Kultury i Nauki.

Łazienki Królewskie
Park w Wilanowie
Ogród Saski
Ogród Krasińskich
Ogród na dachu Biblioteki Uniwersytetu Warszawskiego
Park Praski
Park Skaryszewski
Park Ujazdowski
Park Morskie Oko
Pole Mokotowskie
Park im. Edwarda Rydza-Śmigłego
Las Bielański
Kępa Potocka
Park im. Stefana Żeromskiego
Park Moczydło
Park im. gen. Józefa Sowińskiego
Kampinoski Park Narodowy
Ogród Botaniczny Uniwersytetu Warszawskiego
Ogród Botaniczny PAN w Powsinie


Łazienki Królewskie

  

www.lazienki.ueu.pl
Lokalizacja: Mokotów, ul. Agrykoli 1
Największy i najpiękniejszy park Warszawy, a także jeden z najpiękniejszych zespołów pałacowo-parkowych w Europie.
Park Łazienkowski, okalający zespół pałacowy Łazienki Królewskie, powstawał w latach 1774-1784 z inicjatywy króla Stanisława Augusta Poniatowskiego. Zajmuje powierzchnię 76 hektarów. Łączy w sobie elementy regularnego ogrodu francuskiego z krajobrazowym parkiem angielskim. Jest miejscem licznych wydarzeń o charakterze kulturalnym, naukowym i rozrywkowym, a także ulubionym miejscem spacerów mieszkańców Warszawy i odwiedzających stolicę turystów. W okresie letnim dużą atrakcją jest możliwość pływania gondolą po stawie otaczającym Pałac, karmienie pływających w nim karpi a także poszukiwanie spacerujących po trawnikach pawi. Warto też zobaczyć Amfiteatr (usytuowany nad brzegiem stawu południowego, niedaleko Pałacu) wzorowany na teatrze antycznym, w którym ciekawostką jest oryginalne oddzielenie widowni od sceny wodą. Na terenie parku znajduje się Pomnik Fryderyka Chopina – jedno z najczęściej odwiedzanych miejsc, u stóp którego w letnie weekendy, od maja do września, odbywają się koncerty muzyki wielkiego kompozytora.

Park w Wilanowie



www.wilanow-palac.art.pl
Lokalizacja: Wilanów, ul. Stanisława Kostki Potockiego 10/16
Jeden z najpiękniejszych zabytków baroku w Europie.
Park Wilanowski powstał w II połowie XVII wieku i stanowi integralną część założenia pałacowo-ogrodowego w Wilanowie –Obecny widok parku zawdzięczamy rekonstrukcji z lat 50. XX wieku dokonanej według projektu Gerarda Ciołka. Dwupoziomowy ogród (zajmujący powierzchnię 45. hektarów) przedzielony jest ceglanym murem i połączony schodkami usytuowanymi na głównej osi pałacu. Łączy zróżnicowane stylowo części: ogród barokowy, neorenesansowy ogródek różany, angielski ogród krajobrazowy oraz park krajobrazowy angielsko-chiński. Częścią ogrodu jest również jezioro Wilanowskie, do którego kierują dukty poprowadzone skośnie i prostopadle, tworząc charakterystyczne osie widokowe. Park jest jednym z ulubionych miejsc spacerów mieszkańców Warszawy szukających odpoczynku i wytchnienia od wielkomiejskiego życia, jak również miejscem bardzo licznie odwiedzanym przez turystów. W okresie letnim, od lipca do sierpnia, na Tarasie Różanym organizowane są koncerty orkiestr kameralnych.

Ogród Saski



Lokalizacja: Śródmieście, ulica Marszałkowska róg ulicy Królewskiej
To jeden z najstarszych publicznych parków w Polsce, założony w latach 1713-1745 z inicjatywy króla Augusta II Sasa. Był częścią założenia pałacowego przy nieistniejącym już Pałacu Saskim. W ocalałej kolumnadzie Pałacu znajduje się Grób Nieznanego Żołnierza. Płonie w nim wieczny znicz i służbę pełni warta honorowa Batalionu Reprezentacyjnego Wojska Polskiego. Atrakcją parku są rzeźby barkowe przedstawiające postacie mitologiczne: personifikacje pór roku, nauk, sztuki i pojęć abstrakcyjnych. Fontanna z 1852 roku w ostatnich latach została wyremontowana. Dodano jej nowe oświetlenie dzięki czemu przyciąga uwagę wielu spacerowiczów. Zobaczyć można też wodozbiór, zbudowany w kształcie świątyni (będący pamiątką po pierwszych wodociągach warszawskich) oraz zegar słoneczny pochodzący z 1863 roku.

Ogród Krasińskich

Lokalizacja: Śródmieście, plac Krasińskich
Powstał w drugiej połowie XVII wieku na tyłach pałacu Jana Dobrogosta Krasińskiego – obecnego Pałacu Krasińskich. Rozplanował go Tylman z Gameren, wybitny architekt doby Jana III Sobieskiego. Wśród najstarszych okazów drzew w parku pochodzących z końca XIX wieku, na uwagę zasługują m.in.: miłorząb dwuklapowy, skrzydłorzech kaukaski, orzech czarny i leszczyna turecka. Na przełomie XIX i XX wieku ogród pełnił funkcję letniego salonu mieszkańców dla dzielnicy północnej, zamieszkałej w większości przez ubogich Żydów. Do dnia dzisiejszego zachował się fragment ogrodzenia wzniesionego ok. 1915 roku oraz  czterofilarowa barokowa brama pamiętająca jeszcze wiek XVIII (niestety bez metalowych skrzydeł, zniszczonych po 1945 roku), która jest jednym z nielicznych tego rodzaju autentycznych zabytków w Warszawie. Na terenie parku znajduje się Pomnik Bohaterów Walk pod Monte Cassino. W 1965 roku Ogród Krasińskich został wpisany do rejestru zabytków.

Ogród na dachu Biblioteki Uniwersytetu Warszawskiego



www.buw.uw.edu.pl
Lokalizacja: Powiśle, ulica Dobra 56/66
Jeden z największych i najpiękniejszych ogrodów dachowych w Europie zaprojektowany przez architekt krajobrazu Irenę Bajerską. Został otwarty 12 czerwca 2002 roku. Powierzchnia ogrodu to ponad 1 hektar. Roślinność zajmuje w nim ponad 5 000 m2. Jest to miejsce ogólnie dostępne i stanowi doskonałe miejsce wypoczynku nie tylko dla studentów i pracowników naukowych Uniwersytetu Warszawskiego, ale także mieszkańców Warszawy niezwiązanych z Uniwersytetem. Ogród składa się z dwóch części: górnej (o powierzchni 2000 m2) i dolnej (o powierzchni 15 000 m2), połączonych strumieniem z kaskadowo spływającą wodą. Można w nim podziwiać różnorodne gatunki i odmiany roślin, posadzone w trzech odmiennie skomponowanych częściach. Największymi ozdobami otwartej przestrzeni dolnego ogrodu są połączone strumieniem: sztuczny kamień z kaskadą i zarybiony staw, nad którym zamieszkały kaczki.
Dolny ogród zdobią także granitowe rzeźby Ryszarda Stryjeckiego.
Górny ogród stanowią rośliny posadzone na 30-centymetrowej warstwie ziemi na dachu Biblioteki. Podzielony jest on na kilka części, różniących się formą, kolorem, zapachem i nastrojem:
- ogród złoty w części północnej skomponowany jest z żółto i pomarańczowo kwitnących krzewów i pnączy, natomiast jego tło stanowią między innymi płożące odmiany jałowca pospolitego i berberysu. 
- ogród srebrny (od wschodu) obsadzony jest srebrzystolistnymi wierzbami, biało kwitnącym pięciornikiem krzewiastym, a także kosodrzewiną i tawułą norweską. Podstawą jego kompozycji są ozdobne trawy.  
- ogród karminowy (od południa) składa się z różowo i czerwono kwitnących krzewów oraz  bylin. Obramowanie całej kompozycji stanowią niskie jabłonie Sargenta, płożący jałowiec Pfitzera i irga Dammera.
- ogród zielony znajduje się nad "rogalem komercji", od strony ulicy Dobrej. Jego ozdobami są zawciąg nadmorski, pięciornik krzewiasty i irga Dammera. 
- ogród wejściowy to pochylnia prowadząca na dach Biblioteki, obsadzona bluszczem i barwinkiem. Kończy go wznosząca się nad "świetlikiem" altana - antena, opleciona rdestem Auberta.
Wszystkie ogrody połączone są kładkami, ścieżkami, mostkami i pergolami, na których rośnie winorośl japońska, hortensja pnąca, powojnik tangucki i winobluszcz pięciopłatkowy. Z mostków i tarasu widokowego można podziwiać jedną z najciekawszych panoram Warszawy, Most Świętokrzyski i Wisłę. Odwiedzający ogrody mogą też przez specjalne okna lub szklany dach zajrzeć z góry do wnętrza Biblioteki.
Ogród czynny jest od kwietnia do października.

Park Praski

Lokalizacja: Praga, ulica Ratuszowa
Założony został w latach 1865-1871 według projektu Jana Dobrowolskiego. Pierwotnie park zajmował powierzchnię ok. 30 hektarów. Obecnie jest dużo mniejszy, gdyż na jego terenach w 1928 roku założony został Miejski Ogród Zoologiczny. Od strony alei Solidarności można zobaczyć popularne „miśki”, czyli zorganizowany w 1952 roku wybieg dla niedźwiedzi brunatnych, który jest jedną z największych atrakcji dla dzieci. Znajduje się na zewnątrz ZOO, co pozwala na podziwianie niedźwiedzi z ulicy. Nieopodal znajduje się rzeźba żyrafy ufundowana przez warszawskie ZOO w 1981 roku jako dar dla warszawskich dzieci. W parku znajduje się też brązowe popiersie pisarki Elizy Orzeszkowej dłuta rzeźbiarza Henryka Kuny, odsłonięte w 1938 roku. Współczesny Park Praski to także jedno z głównych miejsc rozrywki po tej stronie Wisły. W okresie letnim, w tutejszej muszli koncertowej odbywają się liczne imprezy artystyczne, przyciągające dużą widownię. 

Park Skaryszewski im. Ignacego Jana Paderewskiego



www.skaryszewski.pl
Lokalizacja: Praga, aleja Zieleniecka
Rozległy park o powierzchni 58 hektarów założony został na dzikich terenach starorzeczy między Kamionkiem a Saską Kępą w latach 1906-1922 przez Franciszka Szaniora. Zaprojektowano go jako wielkomiejski ośrodek parkowy dla rekreacji i wypoczynku. Nasypane wzgórza, sztuczny wodospad oraz jeziorka niezwykle współgrają z bogatą szatą roślinną, co sprawia, że jest to jedno z najbardziej niezwykłych miejsc w Warszawie. Warto poszukać także kilku interesujących rzeźb z lat 20. XX wieku oraz popiersia Ignacego Jana Paderewskiego. W okresie letnim park oferuje wiele różnych rodzajów czynnego wypoczynku. Można popływać rowerem wodnym, kajakiem lub łódką – na przystani przy Jeziorku Kamionkowskim jest wypożyczalnia sprzętu wodnego. Szerokie aleje umożliwiają jazdę na rolkach i rowerach. W parku (od strony ulicy Międzynarodowej) znajduje się „Stajnia  Pociecha”, oferująca naukę jazdy konnej dla dzieci, młodzieży i dorosłych oraz bezpłatne zajęcia hipoterapii, tj.  rehabilitacji ruchowej prowadzonej przy udziale konia. Organizowane są również wieczory kina plenerowego oraz koncerty. Od kilku lat w Parku, od strony bulwaru Stanisława Augusta, pod koniec lutego, w rocznicę bitwy Pod Olszynką Grochowską 1831 roku odbywa się rekonstrukcja walk z udziałem grup pasjonatów z Polski i Europy. Wydarzenie to przyciąga liczną widownię. Na zmęczonych licznymi atrakcjami czeka Pub „Pod Pstrągiem” oraz kawiarnia „Misianka”. W roku 2009 Park Skaryszewski został laureatem IV edycji konkursu na Najpiękniejszy Park w Polsce.

Park Ujazdowski



Lokalizacja: Śródmieście, Aleje Ujazdowskie
Powstał pod koniec XIX wieku, zaprojektował go Franciszek Szanior w modnym wówczas stylu krajobrazowym. Cechą charakterystyczną takich parków jest między innymi płynność linii dróg, linii brzegowych zbiorników wodnych, przestrzenność założenia. Do najciekawszych elementów parku należy staw, skała z kaskadą i pagórek widokowy. Uwagę zwraca również kamienny mostek ponad kanałem, który był nowatorskim obiektem zaprojektowanym przez Wiliama Lindleya. Niezwykle atrakcyjnym dla spacerowiczów zabytkiem jest działająca nieprzerwanie od 1912 roku parkowa waga osobowa. Warto również zobaczyć brązową rzeźbę Gladiatora z 1892 dłuta Piusa Welońskiego. W parku znajduje się również pomnik Ignacego Jana Paderewskiego.

Park Morskie Oko



Lokalizacja: Mokotów, ulica Puławska
Park ten znajduje się na Starym Mokotowie. Usytuowany jest nad i pod skarpą wiślaną. Teren ten pierwotnie należał do romantycznego założenia ogrodowo-pałacowego zaprojektowanego w XVIII wieku dla księżnej Izabeli z Czartoryskich Lubomirskiej. W połowie XIX wieku  posiadłość zakupił Franciszek Szuster (stąd obecna nazwa – Pałac Szustra). Jedynymi zabudowaniami jakie przetrwały II wojnę światową są Domek Mauretański oraz Domek Gotycki zwany Gołębnikiem, znajdujące się na obrzeżach parku przy ulicy Puławskiej. Z wieży Domku Gotyckiego codziennie o godz. 17.00 rozbrzmiewa Marsz Mokotowa, na pamiątkę Powstania Warszawskiego. Na budynku znajduje się tablica informująca o historii piosenki.  Zarówno park jak i pałacyk zostały całkowicie zniszczone podczas II wojny światowej. Odbudowano je w latach 60. XX wieku. Obecnie w Pałacu Szustra swoją siedzibę ma Warszawskie Towarzystwo Muzyczne im. Stanisława Moniuszki, gdzie często odbywają się koncerty muzyki kameralnej czy recitale solowe. W części położonej pod skarpą znajdują się wybetonowane jeziorka. Pośrodku większego stawu latem tryska fontanna.
Nazwa parku pochodzi od glinianki Morskie Oko, która znajduje się w północno-zachodnim fragmencie parku, oddzielonym od głównej części. Wg miejskich legend na dnie glinianki leży utopiony w czasie wojny czołg lub inne pojazdy – jednak szukający ich śladów płetwonurkowie niczego w stawie nie znaleźli…
Pole Mokotowskie im. Marszałka Józefa Piłsudskiego

www.polamokotowskie.pl
Lokalizacja: Śródmieście, Aleje Niepodległości
Jest to duży kompleks parkowy niedaleko centrum Warszawy, usytuowany na terenie trzech dzielnic – Mokotowa, Ochoty i Śródmieścia. Rozciąga się od ulicy Żwirki i Wigury aż po ulicę Waryńskiego. Przedzielony jest al. Niepodległości na dwie części. Przed II wojną światową ponad 200-hektarowy obszar Pola Mokotowskiego pełnił m.in. funkcję Lotniska Mokotowskiego (śladem tamtych lat jest dziś obelisk upamiętniający Lotnisko), ogrodów działkowych i toru wyścigów konnych (przeniesionych potem na Służewiec). Park stanowi ważny element klina napowietrzającego centrum Warszawy, zapewniając swobodny przepływ powietrza do Śródmieścia. Jest to typowy współczesny park sportowo-rekreacyjny, szerokie aleje spacerowe, ścieżki rowerowe,  wybetonowany zbiornik wodny z fontanną sprawiają, że miejsce to cieszy się ogromną popularnością wśród warszawiaków. W słoneczne dni można odpocząć na trawie lub posilić się w jednym z pubów znajdujących się na terenie parku (Pub „Lolek”, „Bolek” oraz restauracja „Jeff's”). Atrakcją dla dzieci jest pomnik Szczęśliwego Psa. Pole Mokotowskie to również miejsce wielu imprez plenerowych. Jedną z nich jest odbywający się co roku w kwietniu piknik z okazji Dnia Ziemi, gromadzący rzesze ludzi. Zachęca do proekologicznych zachowań i działań na rzecz ochrony środowiska. W czerwcu organizowany jest piknik z okazji Dnia Dziecka. Przez cały okres letni odbywają się również koncerty.

Park im. Edwarda Rydza-Śmigłego



Lokalizacja: Powiśle, ulica Rozbrat
Ten najmłodszy z warszawskich parków powstał w latach 1953-1964.  Jest to kompleks kilku dużych układów ogrodowych na warszawskim Powiślu, o powierzchni ok. 90 hektarów. Górną część parku stanowią Ogrody Frascati. Obco brzmiąca nazwa miejsca zainspirowana była nazwą obfitującego w zieleń włoskiego miasteczka – będącego pozostałością obszaru rezydencji, którego historia sięga 1779 roku. W latach 50 Frascati włączono do tworzonego tu Parku Kultury i Wypoczynku, ciągnącego się aż do Wisły.
Park ma charakter typowo wypoczynkowy z nowoczesnym, geometrycznym układem kompozycyjnym. W jego wschodnim końcu znajduje się pomnik „Chwała saperom” z 1975 roku. Od zachodu park zamyka oryginalna fontanna (dzięki zamontowaniu reflektorów zmieniających barwę światła, strumienie wodne mienią się wszystkimi kolorami tęczy). Park jest atrakcyjnym miejscem dla mieszkańców Warszawy. Na jego terenie znajduje się Wrotkowisko – Skate Park Jutrzenka, które zimą zamienia się w lodowisko. W sezonie letnim organizowane są tutaj wieczory kina plenerowego oraz koncerty.

Rezerwat Przyrody Las Bielański

www.bielanski.republika.pl
Lokalizacja: Bielany, ulica Dewajtis
Las Bielański to fragment prastarej Puszczy Mazowieckiej. W XIX i XX wieku było to miejsce rozrywki mieszkańców. W niedziele i święta las tłumnie odwiedzali warszawiacy. Do ich dyspozycji były karuzele, huśtawki oraz strzelnice. Po drugiej wojnie światowej tradycje kontynuowane były przez powołany w 1950 roku Park Kultury. W 1973 roku obszar ten uznany został za rezerwat przyrody, zamykając tym samym działalność Parku Kultury. Rezerwat zajmuje powierzchnię ok. 150 hektarów o urozmaiconej rzeźbie. Wyróżnia się tu 4 tarasy schodzące w kierunku Wisły. Na terenie parku obowiązuje zakaz poruszania się na rowerach poza wytyczonymi 3 szlakami pieszo-rowerowymi. Wybierając się do Lasu Bielańskiego warto zobaczyć Kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny, wzniesiony już w XVII wieku dla zakonu Kamedułów, który uznawany jest za perłę architektury baroku. Podziemie kościoła pokamedulskiego zaadaptowane dla potrzeb galerii, kawiarenki i teatru to stałe miejsce niecodziennych wydarzeń artystycznych. Przy kościele działa Centrum Kultury Chrześcijańskiej "Dobre Miejsce", które organizuje i promuje wydarzenia artystyczne, odnoszące się do wartości chrześcijańskich. Kępa Potocka



Lokalizacja: Żoliborz, ulica Gwiaździsta
Park został założony w latach 60. XX wieku na dawnej wyspie wiślanej – Kępie Potockiej, którą do dziś od stałego lądu oddziela Łacha Potocka, nazywana przez okolicznych mieszkańców "kanałkiem". Projektantami założenia byli Karol Kozłowski i Elżbieta Jankowska. „Kanałek” jest centralnym elementem parku, przy którym utworzono deptak, ścieżki rowerowe i place zabaw dla dzieci, dzięki czemu Park  przyciąga – zwłaszcza w okresie letnim - wielu rowerzystów, osoby uprawiające jogging, a nawet wędkarzy oraz spacerowiczów i rodziny z dziećmi. W Parku organizowane są liczne pikniki plenerowe. Odbywa się tutaj także wiele festynów.

Park im. Stefana Żeromskiego



Lokalizacja: Żoliborz, plac Wilsona
Został założony w 1932 z inicjatywy Towarzystwa Przyjaciół Żoliborza, na terenie dawnych fortyfikacji rosyjskich z XIX wieku – Fortu Siergieja Cytadeli Warszawskiej – jednego z sześciu fortów lewobrzeżnej Warszawy. Dwukondygnacyjna budowla została otoczona fosą a strop baszty został przykryty ziemnym nasypem. W 1921 roku fortowi nadano imię gen. Michała Sokolnickiego, wybitnego polskiego dowódcy i fortyfikatora. Baszta artyleryjska fortu stanowi centralną część parku. Podczas jego powstawania zasypana została fosa baszty, razem z nią pod ziemią znalazła się też dolna kondygnacja fortu. W ostatnich latach park został gruntownie zmodernizowany. Urządzono tu "kącik dla zakochanych", odrestaurowano fontannę i wyeksponowano kamienie upamiętniające 5. i 75. rocznicę odzyskania niepodległości przez Polskę. Obecnie park jest miejscem relaksu dla mieszkańców tej części Warszawy, pełni także rolę centrum kulturalnego. W zaadaptowanych wnętrzach Fortu Sokolnickiego w okresie letnim odbywają się przedstawienia teatralne, a na dziedzińcu Fortu różne koncerty.

Park Moczydło



Lokalizacja: Wola, ulica Górczewska
Park ten, zwany też, od sztucznie usypanego tam wzniesienia, górką Moczydłowską, powstał na przełomie lat 60. i 70. Teren parku zajmuje 37 hektarów. Niegdyś mieściły się tam glinianki, wysypiska i stare zabudowania. Teren uporządkowali, w czynie społecznym, uczniowie wolskich szkół, mieszkańcy i pracownicy lokalnych zakładów. Na terenie parku znajdują się 2 stawy, a o jakość ich wody dba specjalna przepompownia. Park jest bardzo popularnym miejscem spacerów wśród okolicznych mieszkańców. Przyciąga wielu rowerzystów (ścieżka rowerowa) a nawet wędkarzy. Zimą park, a zwłaszcza górka, jest licznie oblegana przez miłośników sportów zimowych. W obrębie parku znajduje się Klub Sportowy "Olimpia". Ulica Górczewska oddziela park od kompleksu sportowo-rekreacyjnego „Moczydło”. Latem można tutaj korzystać z trzech basenów odkrytych oraz boiska do siatkówki, zaś zimą organizowane jest lodowisko.

Park im. gen. Józefa Sowińskiego



Lokalizacja: Wola, ulica Elekcyjna
Park powstał w latach 30. XX wieku z inicjatywy Towarzystwa Przyjaciół Woli, na polecenie prezydenta Warszawy Stefana Starzyńskiego. Był to pierwszy publiczny park w robotniczej dzielnicy Woli. Zlokalizowano go częściowo na terenie Fortu Sowińskiego, częściowo na terenie dawnych glinianek. Park zajmuje powierzchnię ok. 8 hektarów. Na głównej jego osi stoi pomnik poświęcony gen. Józefowi Sowińskiemu - obrońcy Woli w 1831 roku. W głębi znajduje się zadaszony amfiteatr, w którym w okresie letnim odbywają się liczne imprezy kulturalne jak koncerty, pikniki rodzinne oraz wieczory kina plenerowego.

Kampinoski Park Narodowy

www.kampinoski-pn.gov.pl
Lokalizacja: park położony ok. 20 km na zachód od Warszawy
Drugi co do wielkości park narodowy w Polsce i jedyny w Europie położony w bezpośrednim sąsiedztwie stolicy państwa.
Kampinoski Park Narodowy został utworzony 16 stycznia 1959 roku w celu ochrony najlepiej zachowanych w Europie zespołów wydm śródlądowych, naturalnych zbiorowisk leśnych i bagiennych. Na terenie parku żyje ponad pięć tysięcy gatunków zwierząt, w tym: łoś, bóbr, ryś, orlik krzykliwy, bocian czarny, żuraw. Z powodu swej różnorodności biologicznej obszar KPN został uznany przez UNESCO za rezerwat biosfery, a przez Parlament Europejski za ostoję ptaków o randze europejskiej. Puszcza Kampinoska znajduje się na północny zachód od Warszawy w pradolinie Wisły. W krajobrazie puszczy dominują wydmy i bagna. Dawne piaszczyste łachy to obecne tereny wydmowe, natomiast dawne nurty to dzisiejsze bagna. W Kampinoskim Parku Narodowym dominują lasy (ok. 71 %), a wśród nich bory mieszane. Znamienną ich cechą jest występowanie dąbrowy świetlistej, co na piasku wydmowym jest niezwykłą rzadkością. Panuje tu duża różnorodność roślinności – odnotowano łącznie 118 zespołów roślinnych jak np. zespoły wód otwartych powierzchniowych i podwodnych, szuwary, torfowiska, łąki, wrzosowiska.
Puszcza Kampinoska to nie tylko przyroda. Spacerując możemy zobaczyć także zabytki architektury czy pamiątki historii. Najstarszym i najcenniejszym zabytkiem architektury obrzeży Puszczy jest zespół opactwa Kanoników Regularnych (obecnie klasztor Salezjanów) – bazylika w stylu romańskim z XII wieku oraz klasztor z XV wieku (Czerwińsk nad Wisłą). Warto zobaczyć również drewniany barokowy kościół zbudowany w latach 1773-1782 (Kampinos), klasycystyczny dwór z początku XIX wieku, który w czasie Powstania Styczniowego był siedzibą sztabu Zygmunta Padlewskiego, obecnie znajduje się w rękach prywatnych (Kampinos), budynek Muzeum Puszczy Kampinoskiej, jeden z kompleksu zabytkowych drewnianych budynków nadleśnictwa Kampinos wzniesionych w okresie międzywojennym oraz skansen budownictwa puszczańskiego (Granica). Interesujące jest również dobrze zachowane grodzisko średniowieczne z X-XII wieku w rezerwacie "Zamczysko”. Złożone jest z cylindrycznego pagórka, otoczonego dwoma pasami wałów i fos – prawdopodobnie pełniło funkcję gródka myśliwskiego, albo miejsca schronienia przed najazdami, do którego uciekali mieszkańcy książęcej osady w Rokitnie koło Błonia. Teren porośnięty jest przez starodrzew. 
Lasy Kampinoskiego Parku Narodowego były świadkiem wielu wydarzeń historycznych, o których przypominają liczne miejsca pamięci narodowej. Jednym z najbardziej znanych jest cmentarz-mauzoleum w Palmirach z grobami 2115 ofiar potajemnych egzekucji dokonywanych przez hitlerowców w Puszczy Kampinoskiej w latach 1939-1941 i innych podwarszawskich lasach do 1943 roku. Spoczywają tu wybitni działacze polityczni i społeczni, naukowcy i intelektualiści, sportowcy, twórcy kultury, męczennicy za wiarę, m.in. marszałek sejmu i czołowy działacz ruchu ludowego Maciej Rataj, wiceprezydent Warszawy Jan Pohoski, olimpijczyk Janusz Kusociński czy błogosławiony ks. Zygmunt Sajna. W miejscowości Truskaw znajduje się pomnik ku czci poległych i zamordowanych mieszkańców podczas II wojny światowej. Truskaw w czasie wojny ucierpiał najbardziej ze wszystkich puszczańskich wsi: hitlerowcy dwukrotnie spalili całą wieś (we wrześniu 1939 roku oraz sierpniu 1944 roku) i zabili wielu mieszkańców. W Zaborowie Leśnym uwagę przykuwa zbiorowa mogiła 76 młodych powstańców poległych 14 kwietnia 1863 roku.
Ogrody botaniczne:

Ogród Botaniczny Uniwersytetu Warszawskiego



www.ogrod.uw.edu.pl
Lokalizacja: Śródmieście, Aleje Ujazdowskie 4
Jeden z najstarszych - liczący prawie 200 lat -  ogrodów botanicznych w Polsce. Jest to miejsce szczególne, będące namiastką dzikiej przyrody w centrum wielkiego miasta. Położony jest w samym centrum miasta, w bezpośrednim sąsiedztwie Łazienek Królewskich.
Założycielami ogrodu w 1818 roku byli: Michał Szubert i Jakub F. Hoffman. W wydanym 6 lat po otwarciu (1824) szczegółowym spisie roślin znajduje się informacja o ponad 10 tys. różnego rodzaju hodowanych tu gatunkach. Niestety dalszy rozwój ogrodu został zatrzymany z powodu wybuchu powstania listopadowego i zamknięcia w 1834 roku Uniwersytetu Warszawskiego przez władze carskie. W 1916 roku Ogród Botaniczny przeszedł ponownie pod jurysdykcję Uniwersytetu Warszawskiego. Wtedy to jego dyrektorem został prof. Zygmunt Wóycicki. W czasie II wojny światowej ogród został doszczętnie zniszczony. Zagładzie uległy wszystkie szklarnie, oranżerie i budynki ogrodowe, a przepiękny i uporządkowany niegdyś teren stał się jednym wielkim pogorzeliskiem. Stan sprzed II wojny światowej powrócił do Ogrodu Botanicznego UW dopiero w 1987 roku, kiedy to udało się ostatecznie przywrócić historyczny kształt działowi biologii roślin, przebudować i wzbogacić słynną kolekcje róż, pnączy, roślin leczniczych i użytkowych.
Nadrzędnym celem Ogrodu Botanicznego UW było i jest zachowanie różnorodności biologicznej, zarówno roślin dziko rosnących, jak i odmian stricte uprawnych. Od niedawna powstaje tu również pierwsza w Polsce kolekcja zagrożonych rodzimych odmian ozdobnych drzew, krzewów i roślin. Ogród Botaniczny prowadzi także specjalistyczne badania i pełni rolę fantastycznie wyposażonej „pracowni naukowej” do botaniki i dendrologii.
Niektóre z drzew sadzone były jeszcze ręką założyciela Ogrodu, Michała Szuberta. Do takich należy ogromny buk zwyczajny oraz przybyły tu z dalekich Chin, miłorząb dwuklapowy, którego liść w kształcie wachlarza stał się symbolem Ogrodu.
Ogród można zwiedzać od wiosny do jesieni.
W Ogrodzie organizowane są też liczne wystawy tematyczne.
Każdego roku w lipcu w ogrodzie odbywa się Festiwal Róż – plenerowa impreza rodzinna, w czasie której prezentowane są najnowsze licencjonowane odmiany róż oraz innych kwiatów ale też mają miejsce liczne konkursy i inne imprezy towarzyszące.
Ciekawostką i pamiątką historyczną jest znajdujący się w Ogrodzie zalążek - pierwowzór Świątyni Opatrzności Bożej, która miała być zbudowana w tym miejscu dla uczczenia uchwalenia Konstytucji 3 Maja 1792 roku.

Ogród Botaniczny PAN w Powsinie



www.ogrod-powsin.pl
Lokalizacja: ulica Prawdziwka 2, Powsin (południowe granice Warszawy, kierunek Konstancin)
Ogród, zajmujący powierzchnię ok. 40 hektarów, powołano do istnienia decyzją Prezydium PAN w 1974 roku. Inicjatorem jego powstania był prof. Szczepan Pieniążek. Od roku 1990 ogród jest udostępniony dla zwiedzających. Prezentowane rośliny podzielone są na następujące kategorie: arboretum (czyli kolekcja drzew i krzewów) oraz kolekcje flory polskiej, roślin ozdobnych, użytkowych i egzotycznych.
W arboretum znalazły się głównie gatunki drzew i krzewów iglastych, roślin wrzosowatych i magnoliowatych, różaneczników oraz duża populacja kosodrzewiny pochodzącej z Tatr, licząca około 3 000 roślin i kilkadziesiąt drzew limby.
Kolekcja Flory Polski prezentuje rośliny naturalnie występujące na terenie kraju. Możemy tu z bliska podziwiać nie tylko rośliny pospolite, ale również i te których spotkanie w naturze jest utrudnione lub wręcz niemożliwe. Podstawę kolekcji stanowią gatunki roślin dziko występujących, objętych ochroną gatunkową ścisłą i częściową oraz rośliny zagrożone wyginięciem.
Rośliny ozdobne prezentowane są przez trzy kolekcje: kolekcja bylin (ponad 900 gatunków), kolekcja irysów i roślin cebulowych (np. rodzina liliowatych, amarylkowatych, kosaćce) oraz kolekcja róż.
Spośród roślin użytkowych wyodrębniono kolekcję roślin sadowniczych (rośliny polecane do uprawy na działkach np. jabłonie, grusze, brzoskwinie i śliwy; blisko 500 starych odmian jabłoni, niektóre z nich pochodzą nawet z XVI i XVII wieku oraz gatunki dzikich przodków roślin sadowniczych), kolekcję warzyw (gatunki i odmiany warzyw, przede wszystkim polskiej hodowli, jak również gatunki mało znane i rzadko uprawiane) oraz kolekcję roślin leczniczych, wykorzystywanych w medycynie ludowej, oficjalnej, homeopatii i aromaterapii.
Ostatnią kategorię stanowią rośliny egzotyczne – tropikalne i subtropikalne (rośliny cytrusowe – ciekawostką jest „Ręka Buddy” czyli odmiana cytrona, którego owoc przypomina „dłoń z wieloma palcami”) oglądać możemy również dużą kolekcję paproci tropikalnych).
Ogród udostępniony jest dla zwiedzających przez cały rok. Prowadzona jest w nim również działalność kulturalna – organizowane są wystawy malarstwa, fotografii i rysunku. W naturalnym, zielonym amfiteatrze z wiekowych dębów i lip co roku odbywa się festiwal pianistyczny "Floralia Muzyczne - Muzyka w Kwiatach". Jest to również miejsce imprez plenerowych połączonych z kiermaszami ogrodniczymi.